Kink 'n' Ink

So, before the big crash of ’09 I did an interview with my college newspaper. The article appeared somewhere in november ’09 and I realised I’ve never put the picture and article up here.

Bad Seska!

At the botom of this post I’ll attach the picture and original article. It’s in Dutch and right now I’m too lazy to translate it, sorry about that for you non Dutchies.

Last week I got contacted by the same college paper and they asked me to participate in a special issue they are releasing about Taboo’s.
A friend of mine will be talking about BDSM and they asked me if I am willing to talk about being polyamorous. Since I love grabbing any opportunity to enlighten the students of Amsterdam ofcourse I said yes.

The interview is tomorow and I’m hoping it will break some more ground for the non conventional relationships that this planet inhibits

Ze heeft thuis geen donkere tochtige kerker waar ze mensen vastbindt, mocht men dat denken. Maar als ze het geld zou hebben, zou een landhuis ergens in het voormalige Oostblok best een optie zijn om zich daar op haar bdsm-passie te storten, zegt Seska.

‘Een passie voor bdsm – bondage, discipline, dominance, submission, sadisme and masochisme – is natuurlijk van een heel andere orde om eens gezellig te bespreken met je collega’s dan kantklossen of treintjes verzamelen. Ik ben er vrij open in, maar loop er niet mee te koop in
mijn omgeving. Maar ik doe dit omdat ik bdsm uit dat typische Jambers-sfeertje wil halen; het heersende beeld is toch dat het een ranzig wereldje is, vol enge types in leer.

Dat ik “kinky” ben en niet “vanilla” – zo noemen we liefhebbers en niet-liefhebbers in bdsm-termen – weet ik vanaf mijn puberteit. Ik liep met mijn zus rond in Amsterdam. We hadden een uurtje over en besloten een bezoekje te brengen aan het Torture Museum. Zij vond het allemaal maar luguber en freaky. Mij fascineerde het geweldig. Ik dacht nog: ik zal wel een kronkel in mijn hoofd hebben. Maar na een rondje op internet en een later vriendje die ook bdsm-minded was wist ik: dit is hoe ik ben. Vanilla-seks: prima, maar niet als enige optie.

De totale overgave, het gevoel van absolute macht die ik over de ander heb, dat geeft me een enorme kick. Dat ík bepaal wanneer iemand los mag en niet eerder, dat geeft mij een goed gevoel. Dat betekent niet dat bdsm zomaar even een potje afranselen is. Het is niet dat ik in de kroeg achteloos een praatje maak en dat we dan meteen gaan spelen. Daar gaat heel veel gepraat en zeer nauwkeurig overleg aan vooraf: hoe gaan we het doen, waar gaan we het doen en tot hoever gaan we. Vooraf nemen we ook het stop-woord door.
Dat is overigens bijna nooit “stop”, want dat roept iemand al vrij snel, terwijl men eigenlijk niet wil dat je stopt. Soms gebruik ik bijvoorbeeld een code als “aardbei”. Dan stopt alles direct. Meteen.

Binnen bdsm ben ik vooral gericht op ‘impact play’ – dat wil zeggen: het zweepgebeuren. Een van mijn pronkstukken is een zelfgemaakte zweep van de rubberen binnenband van mijn fiets. Dat was nog best even knutselen. Het is best een dure aangelegenheid, mijn kast puilt uit van de leren handboeien en zwepen en laatst kreeg mijn vriend van mij een dwangbuis als verjaardagscadeau. Kettingen heb ik ook wel, maar die maken vaak zo’n herrie dat ik ze vaak maar laat voor wat ze zijn.’