Het Cadeau (hij)

Een kennis in BDSM-end België schreef deze tegenhanger van mijn verhaal ‘Het Cadeau’ en ik vind hem geweldig

Een

Ik maak het me gemakkelijk achter mijn computer. Koptelefoontje op, muziekje aan en enkele rondjes patience uitleggen. Gewoon wat dode tijd verdrijven tot ze aankomt. Dat heb ik voorlopig ook wel even nodig. Er is een gedachte die maar door mijn hoofd blijft spoken en waar ik niet vanaf geraak: ze is mijn verjaardag vergeten.
Best wel kut, denk ik tegen mezelf. Maar niets aan te doen. Ze doet het niet expres.
Het beurt niet erg veel op. Logisch ook…een SMS’je ontvangen dat je eerst opbeurt en die hoop meteen erna meteen de bodem inslaat komt hard aan.
“Goed nieuws
wij gaan vanavond uit eten,
ventje”
had ze gestuurd. Dat was niet het hele bericht, maar wel wat ik op mijn schermpje zag verschijnen. Ik dacht dat ik de rest wel kon raden. Een verjaardagswens, of een “en nog vele jaren” of zoiets. Ik had het mis. Dat las ik meteen toen ik omlaag scrollde:
“Reden: ik mag een extra
maand vakantiewerk doen
Ik kom je straks halen
XXX”
Ik heb geen berichtje teruggestuurd. Duidelijker kon ze het niet maken dat ze was vergeten welke dag het is.

Beneden hoor ik de voordeur opengaan en weer sluiten. Ik overdenk mijn mogelijkheden. Als ik haar erop wijs zal ze me ongetwijfeld omhelzen en me uitgebreid feliciteren, maar dan is het niet echt spontaan. Confronteer ik haar er te snel mee zal ze grimmig zeggen dat ze het niet vergeten was, maar zal de sfeer verpest zijn. En zeg ik er niets van, dan zal ik later ongetwijfeld op mijn kop krijgen omdat ik het verzwegen heb. Ik haat verjaardagen.

‘Honey, I’m home!’ Met een brede glimlach loopt ze mijn kamer in, twee winkeltassen onder haar armen. Mijn negatieve gedachten zijn op slag verdwenen. Dat effect heeft ze nu eenmaal op mij. We kussen elkaar gedag en praten wat over koetjes en kalfjes. Ik sta op en wijs haar op haar winkeltasjes.
‘Wezen shoppen weer?’ vraag ik haar. Waarschijnlijk weer een paar eendagsschoenen, denk ik bij mezelf.
Ze knikt en gooit de dingen achteloos op mijn bed. ‘Je mag wel kijken wat erin zit,’ geeft ze vinnig terug.
Ik onderdruk een zucht en ga zonder commentaar te geven op bed zitten en wil in de zak kijken. Meteen grist ze het uit mijn handen.
‘Eerst die andere,’ snauwt ze.
Ik kijk haar aan en wil iets terugsnauwen, maar bedenk me. Ik ken die blik van haar. “Geen tegenspraak” betekent die blik. Met een gefrustreerde zucht neem ik het andere zakje beet en keer het om. “livera” bloklettert het langs beide kanten. Waarschijnlijk weer zo’n poepchique boetiek die…
Er valt een setje lingerie uit de tas.

Twee

Een ongewone, maar geen onaangename verrassing. Goedkeurend glijd ik met mijn hand over de glanzend purperen stof en probeer me voor te stellen hoe het haar zou staan. Dan valt me iets eigenaardigs in.
‘Lief,’ zeg ik met tegenzin. ‘Niet om het een of ander, maar dit lijkt me niet écht jouw maat.’
‘Dat weet ik,’ antwoordt ze poeslief. ‘Ik heb het ook niet voor mezelf gekocht.’ Haar glimlach verbreedt.
Een seconde blijft ze voor me staan en ik vraag me af wat er in haar omgaat. Koopt ze nu ook al lingerie voor haar vriendinnen? Maar dan neemt ze de kanten bh uit mijn handen en houdt die voor mijn borst.
‘Ik denk dat het meer jouw maat is, eigenlijk,’ teemt ze.

Ik ben te verbluft om iets te zeggen. Ik wil lachen, maar het blijft in mijn keel steken.
Ze weet het, gaat door mijn hoofd. O God, ze weet het!
Ik wil opstaan om iets te zeggen maar krijg de kans niet. Ruw duwt ze me weer terug op het bed.
Angst overvalt me. Ik wil haar zeggen dat ze het bij het verkeerde eind heeft. Dat het niet is wat ze denkt dat het is. Dat ik maar één keer…
Ik krijg de kans niet. Als een razende furie slingert ze de ene beschuldiging na de andere in mijn gezicht. Dat ik op haar lingerie geil. Dat ik strings van haar jat. Dat ik het nooit toegegeven heb. Dat ik het niet eens goed verberg. Het overvalt me. Ik kan geen woord uitbrengen. Een dier, in het nauw gedreven. Ze grijpt me bij de kin. Dreigend torent ze boven me uit.
‘Wat ik dus niet snap is dat je mijn ondergoed pakt. Ik ben dik vijf maten groter dan jij, dus lekker zitten zal het nooit gedaan hebben, laat staan dat het er mooi uitzag.’

Nee…mooi had het er inderdaad niet uitgezien. Dat wist ik niet op voorhand. Pas toen ik het aangetrokken had zag ik dat lingerie niet mooi maakt. Het accentueert slechts schoonheid, maakt van iemand die al beeldschoon was een lust voor het oog. Zelf werd er slechts potsierlijk door. Beschaamd had ik het meteen uitgetrokken, gruwend van wat ik net in de spiegel gezien had.
Ook nu wend ik beschaamd mijn hoofd af bij de herinnering. Ze toont geen genade. Mijn kin nog steeds in haar greep dwingt ze me haar aan te kijken.
‘Jij gaat je nu douchen en zorgen dat je overal van top tot teen helemaal schoon bent. Alle hoeken, gaten, kieren. Alles. Schoon! En je zorgt ervoor dat je binnen tien minuten omgekleed en wel voor me staat.’
Door mijn angst flakkert een lichtpuntje. Misschien dat ik haar toch niet kwijt ben. Misschien, als ik haar gehoorzaam, dat ze me alles vergeeft. Mismoedig neem ik de tas van haar aan – de lingerie zit er weer in – en strompel ik naar de douche.
‘Denk eraan, tien minuten! Beetje mijn ondergoed bezoedelen en denken dat ik het niet doorheb…’ Het galmt na in mijn hoofd.

Drie

Ik schrob me af met vrijwel koud water. Het helpt om mijn gedachten weer enigszins op orde te krijgen. Die laatste sneer was in elk geval gelogen. Gewoon aan haar lingerie ruiken om haar geur te herinneren…dat is toch niet “bezoedelen”?
Haar slipjes stelen doe ik trouwens ook niet. Ja, ik gris wel eens wat weg. Maar vroeg of laat leg ik het steeds min of meer terug waar ik het gevonden heb. Tja…waarom doe ik dat?
Om een herinnering aan haar te hebben, antwoord ik mezelf. Om niet te vergeten hoe onweerstaanbaar mooi ze wel kan zijn.
Terwijl ik mijn oksels reinig overweeg ik die gedachte. Klinkt aanvaardbaar. Echt eerlijk is het niet. Een duistere stem in mijn gedachten antwoordt:
Als dat alles is…waarom had je dan een stijve toen je haar setje aantrok? Waarom voelde je je opgewonden toen je haar onderbroekjes jatte?
Er gaat een rilling over mijn rug. Mijn gedachten malen verder, door en over elkaar heen.
Waarom stal je die dingen zo stiekem om ze daarna zo te laten slingeren?
Geen reden.
Je WILDE dat ze het zou ontdekken.
Nee…
Maar toen je je zonet uitkleedde hing er wel iets smerigs aan je…
NEE! NEE! NEE!
Ik vloek zachtjes tegen het neerstriemende water. Ruw wrijf ik mijn kruis schoon en probeer te bedenken wat ik haar moet zeggen.
De waarheid ontkennen zal in elk geval niet lukken. Maar het moet toch mogelijk zijn haar te overtuigen dat ik er geen perverse dingen mee deed…of toch niet meer dan één keer. Gewoon…kijken en aan haar denken. Nu ja, meer dan denken alleen. Ik geil op haar lingerie, ja. Is dat zo erg? Daar is het immers lingerie voor.
Voor het eerst voel ik me iets geruster. Als ik het haar zo vertel is dit vernederende gedoe niet nodig. Toch klopt er iets niet…
Ze WIL dat je je zo kleedt. Ik ben zelf zowat verbaasd door de plotse gedachte. Toch heb ik het maar nauwelijks gedacht of de stukjes vallen op hun plaats. Die grijns op haar gezicht. Die plotse confrontatie. En bovenal: dat ze speciaal een setje kocht in een maat die de hare niet is. Een ogenblik houd ik op met poetsen.
‘Tering!’ vloek ik zacht.

Vier

Ik probeer aan niets te denken als ik de badkamer uit kom. Dit is haar idee. En als ze begint te lachen kan ik altijd nog zeggen dat vrouwen dit soort ondergoed veel vaker dragen. Maar ze zegt niets, en daar had ik niet op gerekend. Ik geneer me verschrikkelijk.
‘Gewoon lopen. En doe je kop eens omhoog.’
Een aanmoediging? Ik put er troost uit te mogen doen wat ze zegt. Het maakt mijn schaamte draaglijk. Ik moet voor haar komen en me laten bewonderen. Ze lacht me niet uit.

‘Ziet er goed uit. Wat vind je er zelf van?’ Het ging redelijk tot dit punt. De vraag schopt mijn gedachteloosheid in de war en ik begin te stotteren. Hoe kan ik ook uitleggen dat dit zo niet is wat ik wil maar dat ik het toch doe want dat is wel eerlijk omdat ik schuld bij haar heb en voel me belachelijk en probeer sterk voor haar te zijn maar dit is niet sterk; zwak; ik wil niet falen maar…
Ze begrijpt het niet. Ik moet haar aankijken maar ik durf niet. Slechts met een grote wilsinspanning slaag ik erin mijn ogen niet neer te slaan. Ik schaam me zo. Het scheelt niet eens zoveel of ik ga huilen. Maar daaraan ben ik vastbesloten niet toe te geven.

‘Mooi. Wat vind je er zelf nu van?’ herhaalt ze haar vraag. Ik haal diep adem en probeer niet onbeheerst te gaan stamelen.
‘Mooi…zacht…voelt fijn…maar wel eng.’
‘Eng? Eng? Wat een onzin. Het is ondergoed, geen slang!’
Haar toon raakt me als een zweepslag en ik krimp in elkaar. Ik zeg niet dat ik me momenteel kwetsbaarder en naakter voel dan ooit tevoren. Ik durf het simpelweg niet.
Gelukkig laat ze het daarbij. Ze stopt me het andere winkeltasje in handen.
Wat moet ik hier nu weer mee? denk ik bij mezelf. Met trillende vingers haal ik er het pakje uit dat ik eerder niet mocht openen. Ze kijkt me aan en knikt dat ik het mag uitpakken…

Ik scheur het papier snel kapot, bang voor wat het zou kunnen zijn.
als dit een fototoestel is maak ik me van kant.
Het is geen fototoestel. Maar wat het wel is…
Mijn maag krimpt in elkaar.
‘Wat is dit?’ vraag ik hulpeloos. Wil ik het wel weten?
Ze neemt de doos met een hand beet en wijst met een vernietigende vinger op de doos.
‘Kun je ook al niet meer lezen tegenwoordig?’ snauwt ze.
Mijn gezicht gloeit op van schaamte.
‘Nou? Lees voor, dan!’ Ruw duwt ze het pakje weer volledig in mijn handen.
‘D…Double Sided Strap On,’ lees ik. Mijn keel is kurkdroog.
Meteen trekt ze het opnieuw uit mijn handen en scheurt de doos open. Er komt een zwart stuk rubber uit tevoorschijn waarop langs beide kanten een dildo prijkt. De grijns om haar lippen is onmiskenbaar sadistisch als ze het ding demonstratief voor haar heupen houdt.
‘Ik ga nu even douchen en jij blijft hier zo staan tot ik klaar ben,’ beveelt ze ‘Er wordt niet bewogen, gepraat, gevlucht of wat dan ook. Gewoon braaf blijven staan.’
Een seconde later is ze al langs me heen gelopen naar de badkamer. Die “Double Sided Strap On” blijft demonstratief op mijn bureau liggen.

Vijf

Achter me hoor ik hoe ze zich douchet. Ik sta naar dat…ding…te kijken. Dit is geen grap meer. Mij in vrouwenondergoed laten rondlopen, tot daar aan toe. Dat had ik met mijn stiekeme gedrag ergens wel verdiend. Maar die strap-on is volledig haar idee…ik heb daar in elk geval nooit over gefantaseerd.
Wil ik dit eigenlijk wel?
Nee, denk ik bij mezelf. Daarvoor ziet dat aanhangsel er te pijnlijk uit.
Ik huiver bij het beeld dat het opwekt, maar beweeg niet.
Zou nochtans wel moeten als ik het wil vermijden, nietwaar?
Ik zucht. Ach, besluit ik tenslotte. Als ik haar er gelukkig mee maak…
Niet bepaald een sluitende gedachte. Ik weet best wel dat deze overgave betekent dat ik ermee instem. Tja…dat moet dan maar…
Zenuwachtig, en eigenlijk ook wel een tikkeltje nieuwsgierig, wacht ik af op wat komen gaat.

…

Ze is volledig bloot als ze de kamer weer binnenkomt. Tussen de waterdruppels op haar huid en haar natte haren zie ik haar gezicht. Haar glimmende ogen staan recht op mij gericht en haar lach…die grijns…Jack Nicholson zou er nog jaloers op worden. Elk deeltje van haar wezen lijkt geilheid uit te stralen. En hoewel ik mezelf onder haar blik voel verzengen kan ik er niet aan ontkomen. Het werkt aanstekelijk.

Ik moet haar helpen het aan te trekken. Na een seconde paniek omdat ik geen idee heb hoe zoiets moet bedenk ik me dat het ding eigenlijk een soort rubberen ondergoed is. Teder laat ik de kleinere dildo bij haar binnenkomen en duw het rubberen omhulsel zacht tot tegen haar kruis. Vervolgens reik ik achter haar rug tot de twee helften van de sluiting elkaar vinden en in elkaar klikken. Daarna is het alleen nog maar een kwestie van de riempjes aan te trekken.
‘Staat me goed, zo’n lul.’
Ik heb me niet vergist: ze geniet er enorm van. De manier waarmee haar hand de uitstekende dildo omklemt laat daar geen twijfel over bestaan.
Haar “lul” is groter dan ik dacht. Groter dan de mijne, denk ik wrang.

Zes

Ze haalt een tube uit datzelfde tasje en drukt die in mijn handen. Haar andere hand grijpt mijn kin. Haar stem is hard met een opgewonden ondertoon:
‘Jij gaat nu op je knieën zitten en zorgen dat mijn lul goed ingesmeerd is met dat spulletje. Doe het met beleid en zorg ervoor dat het goed gebeurt.’
Ze laat me weer los en ik knik. Het volgende moment heb ik me al op mijn knieën laten vallen en spuit ik de inhoud van de tube – ongetwijfeld glijmiddel – in de palm van mijn hand.

Ik weet niet hoe lang ik ermee bezig ben. Eerst voelt het onwennig aan; alsof ik een echte penis die niet de mijne is zou moeten aanraken. Een neger, aan de zwarte kleur van de dildo te zien. Er zitten zelfs enkele rubberen “adertjes” in het reliëf verwerkt. Maar ik verman mezelf en begin te smeren.
Met beleid…ik weet meteen wat ze daarmee bedoelt. Toch duurt het even voor ik ook echt aan de dildo durf trekken.

Uiteindelijk glimt de dildo helemaal en mors ik meer dan dat erop blijft liggen. Ik hou op met strelen en kijk haar aan. Ze knikt en haalt me aan mijn kin omhoog. Ik krijg een kusje op mijn voorhoofd en moet me omdraaien. Dan moet ik aan de zijkant van mijn bureautafel gaan staan. Ik voel me duizelig.

Zeven

Wat nu? denk ik angstig. Ze staat zo dicht achter me dat ik haar ademhaling hoor. Angst en twijfel overvallen me en ik begin te beven. Misschien is het nog niet te laat om…
*MEP*
De klap op mijn billen is zo luid dat ik het meer hoor dan voel. Instinctmatig hap ik naar adem. Net als ik uitadem krijg ik nog zo’n mep. Ik wankel ervan.
Meer klappen volgen. Mijn gedachten verzachten en doven uit. Het enige waar ik nog op kan letten zijn de klappen zelf die op mijn bips neer regenen. Af en toe – net als ik verwacht een extra harde klap te ontvangen – streelt ze net heel zachtjes over mijn achterste. Of gaat ze net ruw met haar nagels over mijn achterste om de volgende klap extra hard te laten aankomen. Ik bijt op mijn tanden en bal mijn handen tot vuisten maar beweeg me niet. Het komt niet eens in me op me te verzetten.

Pauze. Ik kom even op adem en wil iets zeggen, al kan ik niet bedenken wat. Ik krijg trouwens de kans niet. Ze trekt de achterkant van mijn slipje opzij en schopt mijn voeten uit elkaar. Nog voordat ik kan opkijken beveelt een hand in mijn onderrug me over de bureautafel. Ik neem de tafelranden vast maar ook die genade wordt me niet gegund. Na een kort bevel kruis ik mijn polsen achter mijn rug. Ze grijpt beide met een hand beet en pint ze op mijn rug. Ze moet zo’n beetje naast me staan, want haar andere hand knijpt zo hard in de achterkant van mijn keel dat ik ervan jank. Zo dwingt ze me mijn kop op de houten tafel te drukken.
Die hand verdwijnt weer en ze neemt me bij mijn heup. Ik word zachtjes achteruit getrokken tot ik iets vochtigs tegen mijn anus voel prikken. Een golf paniek overvalt me.
‘Hou je kalm en ontspan je, dan doet het niet zoveel pijn,’ hoor ik haar zeggen. Het lukt me zowaar me te kalmeren.

Gepenetreerd worden is een vreemd gevoel. Het is minder pijnlijk dan ik vreesde, maar ik voel het wel. Ik ben doodsbenauwd dat ze een verkeerde beweging maakt. Dan trekt ze terug, wat net erg vies aanvoelt…het voelt net alsof ik er een stevige drol uit pers. Maar ik heb geen tijd er bij te blijven stilstaan, want opnieuw dringt ze binnen. Dieper. Daarna begint ze kalm aan een rustig maar gelijkmatig tempo te stoten. Hoewel ik vrijwel de hele tijd zachtjes piep en bid dat ze geen onverwachte beweging maakt – het voelt zo kwetsbaar – kan ik niet aan een andere gedachte ontkomen.
Het is helemaal niet zo eng als ik vreesde.
Die gedachte baart me zorgen, want het is abnormaal. Niemand heeft me ooit gezegd dat je geschift moet zijn om je in lingerie te laten kleden en in je kont geneukt te worden…als man, wel te verstaan. En toch…Dit hoor ik toch niet aangenaam te vinden? Het is alsof ik tegen mijn zin in geniet van de handeling. Maar waarom zou ik er geen zin in mogen hebben?

Acht

Ze houdt even halt, de dildo diep in mijn kont gestoken. Haar rechterhand drukt nog steeds mijn polsen op mijn rug, maar nu aait ze met haar linker over mijn rug.
‘Jij mag pas klaarkomen als ik klaargekomen ben kleintje,’ hijgt ze. ‘Dus eerst even hard werken voor mij en daarna ben jij aan de beurt.’
Klaarkomen? Ik was die kleinere dildo in haar poesje al half vergeten. Zou het haar opwinding zijn die ik voel? In elk geval motiveert het me over mijn angst te zetten. Ik duw mijn kont naar achteren en werk met haar mee, dein mee in haar ritme. Ik voel vrijwel geen pijn meer.

Haar vrije hand grijpt onder de tafelrand en zoekt naar mijn penis. Die richt zich meteen op in volle lengte en komt boven het slipje uit. Ze wrijft liefjes over de basis, door het zachte fluweel van het onderbroekje. Ik kreun en wil een hand over de hare leggen om haar te leiden. Extra druk op mijn polsen geven echter aan dat ik het maar uit mijn hoofd moet zetten. Haar stoten worden ruwer en ze grijpt mijn haar. Net op de ruwste stoot trekt ze mijn hoofd achterover, alsof ze me bovenop haar “lul” wil spietsen. Ze kreunt diep en wellustig. Ik voel haar orgasme gewoon en streel zachtjes een vinger over haar hand. Ik weet niet of ze het merkt.

Ze trekt mijn slipje naar beneden en laat mijn polsen los, maar gaat niet van me af. Haar rechterhand grijpt mijn penis; de andere hand bijt zich in mijn haar. Opnieuw door haar gevangen begint ze opnieuw langzaam het tempo weer op te bouwen. Ze heeft mijn lul daarbij wel in haar klauwen, maar aftrekken doet ze niet. Wel knijpen, masseren en in gevoelige plekjes porren. Ondanks mijn frustratie raak ik toch opgewonden.
Eigenlijk windt alles me op. Het ritmische golven waarmee ze me pijnlijk binnendringt…het rukken aan mijn haar…de vernedering in lingerie op mijn bureau te liggen…anaal gepenetreerd te worden…
Kijk jezelf nu eens gaat het door mijn gedachten. Vernederd en gebruikt worden
Ik kreun.
Vind je dat geil?
Mijn spieren spannen. Ik voel het samentrekken in mijn onderbuik, en…

Net op dit moment vertraagt ze het tempo.

Meteen zakt het gevoel weer weg. Ik jammer van frustratie. Ik wil klaarkomen!
Opnieuw hardere stoten. In…Uit…In…Uit. Ik verbeeld me dat het mijn eigen penis is, maar het helpt niet. Nog steeds kwelt ze me door over mijn lul te krabbelen of te aaien, maar niet te trekken. Mijn handen liggen nog steeds op mijn rug; ik houd mijn polsen vast. Zij wil het zo want ik wil het zo. Want ik wil dit. Gevangen zijn. Gebruikt worden.
Ze knijpt de basis van mijn penis af. Zo stevig dat het bijna lijkt alsof het als handvat gebruikt om des te ruwer bij me binnen te kunnen dringen. Ik probeer me goed te leggen maar hoor haar snauwen niet tegen te spartelen. De druk bouwt zich opnieuw op in mijn onderbuik en ik huiver als een rilling van genot door me heengaat. Ik adem sneller en sneller.
Please…
De tijd bevriest. Ik beweeg niet; niets beweegt. In dit moment, deze tijdloze seconde, buigt zij zich voorover en drukt een kusje op mijn rug.
Het is oké, vang ik haar gedachte op.
Dan laat ze mijn penis los en ik kom klaar.

Epiloog

Ik word naar het bed geleid. Ze moet me ondersteunen. Blij is het woord niet. Euforisch, dat ben ik. Door haar ondersteund te mogen worden. Ik kijk naar haar op. Normaal ben ik groter dan haar, maar ik loop in elkaar gebogen. ik steun op haar schouder. Ze heeft een arm om me heen geslagen.
‘Leg je even neer.’ Het is duidelijk verstaanbaar maar ik moet moeite doen het te horen. Het lijkt van ver te komen.
Voorzichtig kruip ik op het bed en rol me op, bijna in foetushouding. Ik tril van kop tot teen. Haar harnas heeft ze uitgetrokken. Nu ligt ze achter mij. Ze ligt tegen me aan. Ze slaat een hand rond mijn nek. Ik zal wel nooit de woorden kunnen vinden om uit te drukken hoe blij ik daarmee ben. Ik, onderworpen aan haar. Ik zou niets liever willen. De gelukzalige glimlach om mijn lippen verbreedt zich zo mogelijk nog meer.
‘Fijne verjaardag lieverd,’ fluistert ze in mijn oor.
Dus ze is het toch niet vergeten…
Langzaam, om de omhelzing niet te verstoren, draai ik me naar haar toe. Teder leg ik mijn beide handen op de arm die om mijn nek ligt, als om aan te duiden dat wat ik zeg ook dit gebaar omvat:
’D…dank je…lief.’